98.5 FREKANSINDAN YÜREĞİMİZE KALAN DOSTLUK;”EMİR ÇİÇEKLİ”
1993 yılının soğuk bir sonbahar günüydü…
O yıllarda özel radyolar hayatımızın önemli bir parçası haline gelmişti. Radyo dinlemek bizim için sadece müzik dinlemek değildi; yeni sesler keşfetmek, insanlarla tanışmak, farklı dünyalara açılmak demekti.
Ben ve can dostum Serkan da o yıllarda iyi birer radyo dinleyicisiydik.
Hatay Melodi Radyo, 98.5 frekansından yayın yapıyordu. Bir gün, radyonun yayın yönetmeni merhum Mehmet Yurdal’ın davetiyle radyoya gittik. O gün bizim için sıradan bir ziyaret olacağını düşünmüştük.
Ama hayat bazen hiç ummadığınız kapıları açıyor.
Kendimizi bir anda mikrofonun başında, yayın yaparken bulduk.
İşte tam da o günlerde tanıştık Emir Çiçekli ile…
Emir abi…
İlk gün nasılsak, 33 yıl boyunca süren dostluğumuz da hep aynı samimiyet, aynı sıcaklık ve aynı güven içerisinde devam etti.
Emir Çiçekli, sadece bir radyo işletmecisi değildi.
Vizyonu olan, insan biriktiren, gönlü zengin bir insandı.
Melodi Radyo’yu uzun yıllar başarıyla işletti. Ancak onun asıl başarısı, radyonun frekansından çok daha büyük bir alandaydı: İnsanların gönlünde yer edinmek.
Serkan dostumla birlikte yayın yaptığımız o radyo, bizim için adeta ikinci bir yuva olmuştu. O yuvada çok güzel insanlarla tanıştık. Bugün hâlâ devam eden dostluklarımızın önemli bir bölümünün temelinde Emir Çiçekli vardı.
Ünsal, Ertan, Rezzan, Çağla, Ali, Salim, Neco, Eren, Hasan, Bülent, Servet, Işıl, İkan, Deniz, Zehra, Fatma, Senir, Orhan ve daha niceleri…
Hepsi, Emir Çiçekli vesilesiyle hayatımıza giren, birlikte güzel günler geçirdiğimiz dostlarımızdı.
Aradan tam 33 yıl geçti.
Hayat değişti…
İnsanlar değişti…
Şehir değişti…
Radyoların yayın anlayışı değişti.
Ama bazı dostluklar hiç değişmedi.
Emir abi ile olan dostluğumuz da onlardan biriydi.
Bugün dönüp o yıllara baktığımda, aslında bir radyoya değil, bir dostluklar dünyasına girdiğimizi daha iyi anlıyorum.
Şimdi o dünyanın en kıymetli insanlarından biri artık aramızda yok.
Bir süredir sağlık sorunlarıyla mücadele eden kıymetli ağabeyimiz, dostumuz Emir Çiçekli’yi maalesef geçtiğimiz günlerde kaybettik.
Acısı büyük…
Çünkü bazı insanların ardından sadece “öldü” diyemezsiniz.
Onlar hayatınızdan bir parça götürür.
Bir anıyı, bir kahkahayı, bir sohbeti, bir dönemi beraberinde götürür.
Emir abi de bizim için böyle bir insandı.
Onu; güzel esprileriyle, insanlara karşılıksız yaptığı iyiliklerle, fedakârlıklarıyla, dostluğuyla ve o kendine has sıcaklığıyla hatırlayacağız.
1993 yılının o soğuk sonbahar gününde başlayan dostluğumuz, 33 yıl boyunca hiç eksilmedi.
Şimdi geriye onlarca güzel anı kaldı.
Ve biliyorum ki Emir Çiçekli’yi tanıyan herkesin hafızasında ona ait mutlaka güzel bir hikâye, güzel bir sohbet, güzel bir tebessüm vardır.
Bizim hikâyemizde ise bir radyo var…
98.5 Melodi Radyo…
Bir mikrofon…
Bir grup genç…
Ve hayatımıza dokunan güzel insanlar…
O hikâyenin en önemli isimlerinden biri de hep Emir Çiçekli olacak.
Seni hiç unutmayacağız Emir abi.
Emeğini, dostluğunu, fedakârlıklarını, espirilerini ve güzel yüreğini hep hatırlayacağız.
Mekânın cennet olsun.
Işıklar yoldaşın olsun güzel insan…
Başta ailesi olmak üzere, tüm sevenlerine ve Melodi Radyo ailesine sabır diliyorum.
Güle güle Emir abi…
Bir gün yine bir yerlerde, aynı güzel sohbette buluşmak dileğiyle…
