New York'tan Herkese Selam! HAYALİMDEKİ GERÇEK...

İlk kitabım olan 'Kutsallığın Vaazı' içindeki ikinci hikayenin sahnelenmesi için Ankara'da bir tiyatro grubuyla olan görüşmelerim nihayet sonuçlandı ve kitabın, Türkiye'de geçen kadın hikayesine hayat verecek oyuncu kadrosu çalışma programı belirlendi. Hikayenin kahramanı olan Kader'in ilk sayfadan son sayfaya uzayan fısıltıları arasında dolaşmak da, Kader'in final yaptığı o sayfada durmak da herkesi fazlasıyla etkiledi. Kadına yönelik şiddetin ve kadın cinayetlerinin artık sıradanlaştırıldığı bir ülkede sesini duyurmak isteyenler noktasında  en çok da!

Kader, hiç duymadığınız bir hikaye değil.

Yaşadıkları, ilk kez yaşanan şeyler de değil ama... 

Bazen, zaten bildiklerimiz ve zaten yaşadıklarımız noktasında farkındalık yaratan detayları biraz fazla bağıra çağıra anlatan bir kadın çığlığı.

Köyden çıkan genç bir kızın evlenmesinin ardından, İstanbul'a tepeden bakan bir gecekondu bölgesinde devam eden yoksul hayatının yorgunluğunda duran ve en sonunda, onun, tüm İstanbul'a tepeden baktığı bir noktada biten bir kadın çığlığı.

Hikayenin tiyatro sahnesinin dekorları da, oyunu omuzlayacak genç oyuncular da seyircisini beklediği o ilk akşam, solunu dolduracakların alkışları için hazırdı, ki ben de... Beklediğimiz gibi de oldu! Yüzlerde hüzün, yanaklarda bir damla gözyaşı, ama acının tanıdık hallerinde duran ve onu sahiplenen koca bir salon dolusu tiyatrosever...

Evet,

...o dönem tam da bunlar hayata geçecekti, 2 seneden fazla süren pandemi yaşanmasaydı!

Tiyatro perdesi, ülkenin kadın gerçeğinin şiddetinde durup, Kader için aralanacaktı. Diğer tüm Kader'ler için de belki daha fazla hikayelere yol açacaktı.

Olmadı!

Kader, kendini anlatma fırsatı bulamadı, ama sayfalarını kelime kelime okuyanları tarafından çok sevildi.

Pandemi olmasaydı, tabi ardından yaşadığımız 6 Şubat 2023 depremleri de, Kader ve kitabın diğer karakteri olan Kate için New York planlarım vardı. "New York'tan selam" deyişim ondan! Ankara'da bir tiyatro sahnesinin perdelerini aralayacak olan Kader de Kate de bence daha fazlasını hayal etti, yaşadıkları için. New York'u hayal etmem, bundan! Broadway'in, bir tiyatro oyununun veya senaryosunun sergilenmesi için dünyanın en prestijli, en etkili platformlarından biri olduğundan! Bir senaryo veya oyun için, bu fırsatın, eldeki metnin “en iyi” profesyonellerle çalışılması, eleştirmenler ve medya tarafından yoğun şekilde izlenmesi ve geniş bir kitleye ulaşması anlamına geldiğinden!

Türkiye'de hayal etmek bile maliyetli, biliyorum.

Hayal kotamız çok sınırlı, bunu da biliyorum.

Yine de, yaşadığımız pandemi ile başlayan ve depremle devam eden sarsıntıların, sadece evlerimizi, sahip olduklarımızı, sevdiklerimizi, birikimlerimizi elimizden almadığını iyi bilin diye yazdım, bugünün köşesini.

Bizler,

...hayallerimizi de o enkazların altında bıraktık.

Yok, çok çıkartmaya çalıştık, ama yalnızdık.

Oysa ki,

..."sesimi duyan var mı" diye de çok dedik!

Galiba, Kate ve Kader gibi bizler de yalnızdık. Kader'in asla açılamayan tiyatro perdesi biraz da bundan, gerçekleşemeyen New York hayali de!

Olsun, 

...bizler hayal etmeye devam ediyoruz, hayatlarımızdaki tüm enkaza rağmen hem de!