Teknolojinin hızla gelişmesiyle birlikte birçok geleneksel meslek yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kalırken, demircilik de bu zorlu süreçten etkilenen zanaatlar arasında yer alıyor. Seri ve makineleşmiş üretimin yaygınlaşması, el emeğine dayalı demir işçiliğini geri plana iterken, ustaların sayısı her geçen gün azalıyor.

Bir zamanlar her mahallede bulunan demirci dükkânları bugün sayılı hale gelirken, Hatay’ın Kırıkhan ilçesinde sanayi sitesinde birkaç usta mesleği ayakta tutmaya çalışıyor. Kapı, pencere, tarım aletleri ve günlük kullanım eşyalarının fabrikalarda hızlıca üretilmesi, demirciliğin eski önemini yitirmesine ve genç kuşaklar tarafından tercih edilmemesine neden oluyor.

Tüm bu zorluklara rağmen demirciliği bırakmayan ustalardan biri de Kırıkhan sanayi sitesinde yıllardır aynı ocakta çalışan Bostan Gövleri. Demirciliğin tamamen yok olmayacağını savunan Gövleri, el işçiliğinin özellikle özel ölçü ve dayanıklılık gerektiren işlerde hâlâ vazgeçilmez olduğunu belirtiyor.

Küçük atölyesinde ocağını yakmaya devam eden Gövleri, mesleğin unutulmaması için mücadele veriyor. Ateşin başında şekillenen demirler, aynı zamanda demirciliğin zamana karşı verdiği son direnişi simgeliyor.

Demircilik mesleğinin kazancının eskiye göre azaldığını ancak emeğin ve tecrübenin bu işin temelini oluşturduğunu ifade eden Gövleri, sonuna kadar mesleğini ayakta tutmakta kararlı olduğunu dile getiriyor.