Bir insanın ne kadar güçlü olduğunu, hayat ona istediğini verdiğinde değil; vermediğinde anlarsınız.

Çünkü herkes güneş açtığında yürüyebilir.

Asıl mesele, yol karardığında yönünü kaybetmemektir.

Hayat bazen tam da her şey yolunda gidiyor derken önünüze beklenmedik engeller çıkarır. Planlar değişir, hayaller ertelenir, emeklerinizin karşılığını hemen alamazsınız. O anlarda çoğu insanın aklından aynı soru geçer:

“Şimdi ne olacak?”

İşte güçlü kadınların kimseye anlatmadığı şey tam da burada başlar.

Birçok insan güçlü olmayı, hiç sarsılmamak sanır.

Oysa güçlü insanlar da zorlanır.

Onlar da bekler.

Onlar da hayal kırıklığı yaşar.

Fakat onları farklı kılan şey, yaşadıkları sorunlar değil; o sorunların karşısında nasıl durduklarıdır.

Çünkü güçlü insanlar bir gerçeği çok iyi bilir:

Hayat her zaman bizim planladığımız gibi ilerlemez ama her zaman yeniden başlayabileceğimiz bir yol bırakır.

Peki o karanlığın içindeki ışığı nasıl bulurlar?

Öncelikle kendilerine acımak yerine kendilerine inanmayı seçerler.

“Bu neden benim başıma geldi?” diye sormaktan çok,

“Buradan ne öğrenebilirim?” diye düşünürler.

Kapanan kapılara takılıp kalmak yerine açılacak yeni kapıları ararlar.

Düştüklerinde kendilerini başarısız ilan etmezler.

Sadece yolun bir parçası olarak görürler.

Çünkü bilirler ki en güçlü ağaçlar, en sert rüzgârlarda kök salar.

Belki de dışarıdan gördüğümüz o güçlü duruşun altında büyük bir sır yoktur.

Sadece her sabah yeniden ayağa kalkma kararlılığı vardır.

Yeniden deneme cesareti vardır.

Ve her şeye rağmen umudunu koruma iradesi vardır.

Bugün bu satırları okuyan herkese bir şey söylemek istiyorum:

Hayat bazen sizi yavaşlatabilir.

Bazen yönünüzü değiştirebilir.

Bazen de sizi hiç istemediğiniz yollarla sınayabilir.

Ama yaşadığınız hiçbir zorluk, potansiyelinizden daha büyük değildir.

Şu an bulunduğunuz yer, hikâyenizin son sayfası değil.

Belki de yeni bölümün ilk satırıdır.

Bu yüzden vazgeçmeyin.

Kendinize inanmaktan vazgeçmeyin.

Hayal kurmaktan vazgeçmeyin.

Yürümekten vazgeçmeyin.

Ve güçlü kadınların kimseye anlatmadığı şey şudur:

Onlar karanlıkta yollarını kaybetmezler.

Çünkü bilirler ki ışık, yolun sonunda değil;

Vazgeçmeyenlerin içindedir.

Yazı: Fatma Nur Karayiğit