Bir ülkenin geleceğini görmek istiyorsanız, meydanlarına değil; gençlerinin gözlerine bakın.
Çünkü bir toplumun yarınları, gençlerinin kurabildiği hayaller kadar büyüktür.
Bugün gençlerimize baktığımızda ise yalnızca hayallerini değil, kaygılarını da görüyoruz. Üniversiteyi bitiren bir genç, diplomasını eline aldığında “Başardım” demek yerine “Şimdi ne yapacağım?” diye düşünüyor. Yıllarca eğitim alan, emek veren, kendini geliştiren gençler; iş bulma, ekonomik bağımsızlık kazanma ve kendi hayatlarını kurabilme mücadelesi veriyor.
Oysa gençlik, geleceği düşünürken korkulan değil, geleceği kurarken heyecan duyulan bir dönem olmalı.
Bir gencin en büyük ihtiyacı yalnızca bir iş değildir.
Güvenmek, değer görmek ve önünün açık olduğunu hissedebilmek de en az iş kadar önemlidir.
Bugünün gençleri sadece ekonomik sorunlarla mücadele etmiyor.
Başarısız olma korkusu, gelecek belirsizliği, kendini kanıtlama baskısı ve “Acaba benim için burada bir gelecek var mı?” düşüncesiyle de mücadele ediyor.
Belki de en çok burada durup düşünmemiz gerekiyor.
Biz gençlere ne söylüyoruz?
“Daha çok çalış.”
Peki biz onlara çalıştıklarında karşılığını alabilecekleri bir düzen, fikirlerini ortaya koyabilecekleri alanlar ve kendilerini geliştirebilecekleri fırsatlar sunuyor muyuz?
Gençlere yalnızca nasihat vermek yetmez. Onlara fırsat vermek gerekir.
Mesleki eğitim güçlendirilmeli. Genç girişimcilerin önü açılmalı. Üniversiteler ile iş dünyası arasındaki bağ güçlendirilmeli. Gençlerin yalnızca iş arayan değil, iş üreten bireyler olabilmelerine imkân sağlanmalı.
Bilimde, sanatta, sporda, teknolojide ve üretimde gençlerin önüne yeni kapılar açılmalı.
Çünkü bir gencin fikrine verilen değer, yarının dünyasına yapılan yatırımdır.
Üstelik gençleri yalnızca “geleceğin insanları” olarak görmek de doğru değil.
Gençler bugünün de insanlarıdır.
Bugünün kararlarından etkileniyor, bugünün ekonomik şartlarında yaşıyor, bugünün sorunlarıyla mücadele ediyorlar. O halde onların sesini yalnızca gelecekte değil, bugün de duymak zorundayız.
Bir gencin hayal kurmasını sağlayabiliyorsak, aslında bir ülkenin geleceğini güçlendiriyoruz.
Bir gencin “Ben burada başarabilirim” demesini sağlayabiliyorsak, o ülkeye aidiyet duygusunu büyütüyoruz.
Bir gencin elinden tutabiliyorsak, yalnızca bir insanı değil, onun kuracağı geleceği de destekliyoruz.
Belki de artık gençlerimize “Geleceğinizi düşünün” demek yerine, “Geleceğinizi birlikte inşa edelim” demenin zamanı geldi.
Çünkü gençler umudunu kaybederse, yalnızca gençler kaybetmez.
Bir ülke geleceğini kaybeder.
Ama gençlerine inanan, onları dinleyen, önlerine fırsatlar koyan ve hayallerine alan açan bir ülkenin geleceği her zaman vardır.
Ve unutmayalım:
Gençlere uzatılan her el, yarına uzatılmış bir eldir.
Bir gencin umudunu büyütmek ise, bir ülkenin geleceğini büyütmektir.
Fatma Nur KARAYİĞİT
Medya Danışmanı
Hatay / Dörtyol
