Hüseyin ZORKUN Yazıyor...
Bir insan düşünün…
Hayatını spora adamış…
Yüzmeyi sadece bir spor olarak değil, bir yaşam biçimi olarak gören…
Yüzlerce, hatta binlerce insana kulaç atmayı öğretmiş, suyla dost etmiş…
Ve hep gülen yüzüyle, espirili sohbetiyle, çalışkanlığıyla, azmiyle, yüreğiyle gönüllerde taht kurmuş…
İşte o isim: Kamil Köseoğlu…
Onu anlatmak zor. Çünkü kelimeler yetmiyor…
Hatay’ın spor tarihinde adı unutulmayacak bir efsaneydi Kamil Hoca.
Futbol, hentbol, basketbol derken en çok da suyun çağrısına kulak verdi.
Yüzmeyi sevdi, sevdirdi.
Sadece yarışmakla kalmadı, bu sporu yaşattı…
Spor onun için bir tutku değil, nefesti…
---
Ben de yüzücüyüm.
Yıllarca yüzme antrenörü ve milli yüzme hakemi olarak görev yaptım.
Yüzlerce çocuk yetiştirdim, sayısız yarışmada hakem olarak düdük çaldım.
Kamil Hocam’la aynı havuzun kenarında defalarca mesai yaptık.
Sohbetlerimiz, antrenmanlarımız, göz göze gelip anladığımız o sessiz sporcu dayanışmamız vardı.
Yıllarca bir gazeteci olarak da onun başarılarını gururla haberleştirdim.
Bugün bu satırları büyük bir acı ve hüzünle yazıyorum…
Çünkü o güzel insan artık aramızda yok…
---
12 Temmuz’da, Üsküdar Su Sporları Kulübü adına katıldığı 7. Büyükçekmece Körfezi Yüzme Maratonu’nda onur konuğuydu.
Ağustos’ta Singapur’da düzenlenecek Masterlar Dünya Şampiyonası’na katılmaya hak kazanmıştı.
O kadar heyecanlıydı ki…
Yarışlara yeniden hazırlanıyordu.
Çünkü bir zamanlar tüm madalyaları çalındığında bile yılmamıştı.
Tekrar yarıştı, tekrar kazandı…
İçindeki spor aşkı hiç sönmedi.
Ama…
Ne yazık ki normal sosyal yaşamı içinde geçirdiği ani bir kalp krizi sonucu aramızdan ayrıldı…
---
Depremde çok sevdiği yakınlarını kaybetmişti.
Yaralı kalbiyle İstanbul’a yerleşmişti.
Ailesine bağlı, iyi bir baba, iyi bir öğretmendi.
Onun öğrencisi olup da spora bulaşmayan neredeyse yok gibiydi.
Disiplinliydi, sevecendi.
Eğitimiyle, karakteriyle örnek bir insandı…
Şimdi hepimiz çok üzgünüz.
Onun yokluğu büyük bir boşluk…
Ama hatırası, mesleğe ve hayata bıraktığı izler ömür boyu bizimle kalacak…
Canım hocam…
Seninle aynı kulvarda olmak bir onurdu.
Sana bir veda değil, bir teşekkür borçluyuz.
İyi ki tanıdık seni…
İyi ki geçtin bu dünyadan…
İyi ki bizden biri oldun…
Rabbim rahmet eylesin. Mekânın cennet olsun…
Ailesine, sevdiklerine ve tüm spor camiasına sabır diliyorum.
Başımız sağ olsun.
