Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi (MKÜ) Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanı Doç. Dr. Çiğdem El, 21 Mart Dünya Down Sendromular Farkındalık Günü nedeniyle basın bildirisi yayımladı. Yaptığı yazılı açıklamada, farkındalık gününün tarihine ve önemine de değinen Doç. Dr. El, "Birleşmiş Milletler 21 Mart'ı, Down Sendromlu bireylerin maruz kaldığı olumsuz tutumları önlemek, yaşamlarının erken dönemlerinden başlayarak sürekli eğitimlerinin önemine dikkat çekmek, iş sahalarını artırarak toplumda yer almalarını sağlamak amacıyla 10 Kasım 2011 yılında ‘Dünya Down Sendromlular Farkındalık Günü’ olarak ilan etmiştir. Down sendromlu bireylerin 21. kromozomları 2 değil de bir tane fazla olarak 3 tanedir. Bu genetik farklılık takvimlerde 21 ve 3 rakamı özel kılıyor ve yılın 3.ayının 21.gününde Dünya Down Sendromlular Farkındalık Günü olarak etkinlikler düzenleniyor" dedi. DOWN SENDROMU TEDAVİ EDİLMESİ GEREKEN BİR HASTALIK DEĞİLDİR Down Sendromlu bireyin hayat boyu devam eden genetik bir farklılığı olduğunun altını çizen Çiğdem El, "Down Sendromu nedir demekten ziyade ne değildir olarak cevaplamanın farkındalığa katkı sağlayacağı kanısındayım. Çünkü Down Sendromu tedavi edilmesi gereken bir hastalık değildir. Bireyin hayatı boyunca devam eden genetik bir farklılıktır. Bu farklılık; Down Sendromlu çocukların fazladan bir 21. Kromozoma sahip olmasıdır" ifadelerinde bulundu. DOWN SENDROMLU ÇOCUKLAR TOPLUMA KAZANDIRILMALI Down Sendromlu bireylerin maruz kaldıkları sorunlara da değinen Doç. Dr. Çiğdem El, "Down sendromlu bireylerimizin ön yargı ve ayrımcılığa maruz kalmamaları için küçük yaşlarından itibaren sürdürülebilir projelerle nitelikli eğitim almaları hayatın her alanında etkin olmalarını sağlayacaktır. Düşünün ki bazı aileler down sendromlu çocuklarını toplumdan saklıyorlar. Oysaki bu çocuklar toplum içinde olmalı, sosyalleştirilerek topluma kazandırılmalıdır. Unutulmamalı ki bu çocuklar fark edilirlerse arkadaş edinebilir, okula gidebilir hatta iş edinebilir ve gelecekleri için kararlar alabilirler. Bunun içinde genetik farklılığın bilincinde olarak onlara ve ailelerine sabırla yaklaşılmalıdır. Örneğin; normal bireylere göre öğrenme güçlüğü yaşadıklarını bilerek onları karşı hoşgörüyle karşılamalı ve özellikle kendilerine özgü yeteneklerinin olduğunu ve bu yeteneklerini geliştirebilecekleri göz ardı edilmemelidir. Çünkü +1 kromozomlarıyla enstrüman, tiyatro, taklit yetenekleri çoğunda oldukça iyi. Bugün Down cafeler ile bu çocuklar orada çalışıyor, para kazanıyor sosyalleşiyorlar" diye konuştu.