Hatay’ın can damarı Asi Nehri bu yıl hiç olmadığı kadar sessiz… Ve bu sessizlik sadece suyunun çekilmesinden değil, üreticinin içindeki umudun da kurumasından geliyor. 2025’in kavurucu kuraklığı, bir doğa olayı değil; yıllardır görmezden gelinen bir ihmalkârlığın su üstüne çıkmasıdır artık.

Asi Nehri boyunca uzanan 100.000 dönümden fazla tarım arazisinde çiftçi, “kadim su hakkımız elimizden alınıyor” diye sesleniyor. Yarseli Barajı’nın, amacının dışına çıkarak önceliği başka alanlara verdiği iddiası sadece bir eleştiri değil, bir uyarıdır: Su yoksa, Antakya’da hayat da durur.

Kuruyan topraklar sadece mahsulsüz kalan tarlaları değil, bir yaşam kültürünü tehdit ediyor. Bu topraklarda yüz yıllardır akıp gelen suyun birden kesilmesi, çiftçiyi çaresizliğe, toplumu ise kıtlığa sürükleyebilir.

Üreticilerin dört maddelik çağrısı yalnızca bir talep değil, bir haykırıştır. Reyhanlı Barajı'nın bitirilmesi, sulama sistemlerinin modernize edilmesi ve Suriye ile Dostluk Barajı Projesi’nin hayata geçirilmesi, sadece çiftçinin değil, hepimizin geleceğini ilgilendiriyor. Yazan: [Ömer NEMUTLU]